ミーネ ::สิ่งมีชีวิตตัวกระจ้อยบนไซเบอทรอน

เนื้อหาของเอนทรี่นี้มีแต่เรื่องบ่นของจขบ.

อาจมีคำหยาบเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามแต่อารมณ์

ไม่ได้จะดราม่าอะไรกับใครทั้งนั้นค่ะ= =

ไม่อยากเสียเวลามาอ่านกดปิดไปได้เลยค่ะ ไม่ว่ากัน ๆ(ก็แค่บ่น)

เพราะมันก็แค่ ของหาย...อ๋าย...อ๋าย...อ๋าย

ของที่บ้านหายไป 3 ชิ้นติดต่อกัน.........

ชิ้นแรกคือ โทรศัพท์ของแฟนพี่ชาย ที่คาดว่าน่าจะเป็นแบล็คเบอร์รี่(มั้งนะ)

บ้านของจขบ.,พ่อ,แม่จะอยู่หลังเดียวกัน ส่วนของพี่ชายจะอยู่ถัดไปอีกสองหลัง

วันนึงแฟนของพี่ชายเขามาเข้าห้องน้ำในบ้านจขบ.(ชั้นล่างน่ะนะ)

แล้ววางมือถือไว้ที่โต๊ะ ซึ่งถ้ามองออกมาจากห้องน้ำก็จะสามารถเห็นโต๊ะตัวนั้นได้เลย

แต่มันกลับไม่มี!!!??

อยู่ดี ๆ มันจะหายไปได้ไงฟระ

แล้วหลังจากนั้นพี่ชายก็ตามตำรวจมาดู (จขบ.ขอไม่รับรู้อยู่ชั้นสองล่ะ)

สุดท้ายหาเจอรึเปล่าก็ไม่รู้เลย พี่ไม่ได้บอก(ไม่กล้าถามด้วย)

ชิ้นที่สองคือ โน๊ตบุ๊คของพี่ชาย

มีวันหนึ่งพี่ชายออกไปทำงานตอนสาย ๆ แล้วก็ทิ้งโน๊ตบุ๊คอยู่ในห้องนอนของเขา

วึ่งในช่วงนั้นจขบ.ก็กำลังนั่ง ๆ นอน ๆ ดูทีวีอยู่ชั้นสองบ้านตัวเองนั่นแหละ

ตอนดึกพี่ก็มาหาแล้วถามว่าเห้นโน๊ตบุ้คเค้าไหม มันหาย......ห๊ะ!...

ตีนแมวผีที่ไหนมันเอาไปฟระ="=

เนื่องจากบ้านของพี่เค้าชอบเปิดโล่งล๊อคก็ไม่ล๊อค คนเข้าออกกันได้สบาย

ของจะหายก็ไม่แปลกใจนัก......แต่แอบเสียดายแฮะ

ชิ้นที่สาม talking dictionary ของเพื่อน

ณ จุดเกิดเหตุคือห้องนอนของจขบ. .................

ครือ....เพิ่งเกิดเมื่อวันอาทิตย์นี้เอง จขบ.นัดกับเพื่อนให้มาบ้านแล้วจะออกไปหาข้อมูลกันน่ะ

ตอนที่รอ ๆ กันอยู่จขบ.ก็ฝากให้เพื่อนคนนึงเอากล้องวิดิโอใส่ไปด้วยเพราะเป๋าเค้าใหญ่ดี

เค้าก็เลยเอาหนังสือเรียนกับท๊อคกิ้งฯออกมาวางไว้ในห้องจขบ.(ขากลับจะได้กลับมาเอา)

......แต่.....พอกลับมาถึงบ้านกลับไม่เจอ มันยังไม่ได้เอะใจหรอก พึ่งนึกได้ตอนถึงบ้านแล้วโน่น ก็โทรมาถามแล้วก้ให้ช่วยหา

สรุปคือ ไม่เจอเลย ไม่มีใครในบ้านพบร่องรอยซักคน

หายที่ไหนไม่หายมาหายห้องกรูเนี่ย~!!!!!!

แล้วทำไมของ ๆ คนนอกถึงต้องมาหายในบ้านกรู๊!!!!!!!!!!!!!

เครียดนะว้อยยยยยย ผู้ต้องสงสัยก็เป็นไปได้ต่ำมาก

ดีนะที่เพื่อนไม่ได้เอาความอะไร (มันแค่อยากเป็นนักสืบ-*- หนุกจังนะเอ็ง)

---------------

เรื่องที่เกิดขึ้นสด ๆ ตะกี้ขณะนั่งเขียนเอนทรี่อยู่-*-

....พ่อทะเลาะกะแม่ แม่ทะเลาะกะพ่อ....

....เสียงดังเลย...

จับใจความได้แค่ช่วงท้าย........แม่ร้องไห้อีกแล้ว......

----------------- 

เพราะชีวิต..คือชีวิต.......

นับถือที่นั่งอ่านมาจนถึงนี่ค่ะ= =

edit @ 3 Nov 2009 23:18:28 by Prajzis