ミーネ ::สิ่งมีชีวิตตัวกระจ้อยบนไซเบอทรอน

 มันมาอย่าง(โคตร)เลท ๆ -*-

จะตี 2 อยู่แล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนอีก เฮ้อ~

ครึ่งหลังนี่ก็จบแล้วล่ะนะ สำหรับคู่นี้

เนื้อเรื่องดำเนินอย่างรวดเร็ว เพราะความเพ้อ...เชิญชม~!!

อ้อ

ท่านใดที่ไม่รู้จัก Yaoi

หรือไม่ชอบ โปรดอย่าอ่าน ไม่งั้นท่านจะเสียใจ!!!!!

กลัวจะเสียใจทีหลัง

เจ้าของเรือนผมสีใบไม้แห้งนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่สวนหลังคฤหาสน์ รอบ ๆ เต็มไปด้วยต้นซากุระที่เจ้าตัวเป็นคนสั่งมาปลูกจากญี่ปุ่น เขาจำเป็นต้องอยู่ที่ตาลี่หลังจากได้รับตำแหน่งเป็นบอสวองโกเล่รุ่นที่สิบ นาน ๆ เขาจะได้กลับไปบ้านเกิดสักที เนื่องจากเวลาว่างในแต่ละวันแทบจะไม่มีเลย แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ ...งานที่เคยกองพะเนินบนโต๊ะหายเกลี้ยง คงเป็นเพราะโกคุเดระคุงช่วยด้วยล่ะมั้ง แหะๆ

!!!

จู่ ๆ มือปริศนาก็เลื่อนมาปิดตาจากข้างหลัง ทำเอาหัวใจเต้นรัวแวบหนึ่ง ครั้นได้ยินเสียงหัวเราะเล็ก ๆ ที่เจ้าตัวพยายามจะกลั้นเอาไว้ก็รู้ได้เลยว่าเป็นใคร

“ยามา...โมโตะ...ใช่มั้ย?”  แน่ล่ะ จะมีใครซะอีกล่ะที่ทำกะเขาแบบนี้ ก็มีแค่ยามาโมโตะกับแรมโบ้เท่านั้นแหละ แค่เพราะเจ้านั่นมือเล็กกว่าหน่อยไม่หยาบแบบนี้ด้วย

“หึหึหึ ผิดแล้ว...” แน้~ยังจะเปลี่ยนเสียงเนียนได้อีก ให้เขาได้พักผ่อนซักวันจะไม่ได้เลยเรอะ โกคุเดระไปไหนล่ะเนี่ย~ช่วยลากยามาโมโตะไปที...

เมื่อเจ้าตัวเล็กเริ่มออกอาการโวยวายมากขึ้นก็ยิ่งได้ใจ กะจะมารายงานตัวให้บอสใหญ่ซักหน่อยดันไม่อยู่ให้พบที่ห้องเองนี่ ต้องลงโทษ ๆ พลันเลื่อนมือออกดวงตาที่ถูกปิดต้องใช้เวลาปรับแสงเล็กน้อย เงาของร่างสูงโน้มลงจรดริมฝีปากบนพวงแก้มนุ่มไม่รีรอ คนเสียเปรียบโวยวายใหญ่ สักพักก็เปลี่ยนมาทำหน้ามู่ทู่อย่างเด็กถูกขัดใจ

“ทำไมสึนะมานั่งนี่แต่เช้าล่ะ งานเสร็จแล้วรึไง” ยามาโมโตะยิ้มแป้น

“โกคุเดระคุงเค้าช่วยน่ะสิ วันนี้เห็นยิ้มไม่หุบตั้งแต่มาปลุกแล้ว” อ่า...วันนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกรึไงนะ คราวก่อนก็มาอย่างนี้ทีนึงเหตุเพราะเอาแรมโบ้ไปมัดติดบนเสาอากาศ เจ้าเด็กนั่นเลยอาละวาดปาข้าวของ(ระเบิด,อะไรก็ตามที่มันสามรถตู้มได้)ทะเลาะกันเลยเถิดจนคฤหาสน์เละไปครึ่งแถบ

“นี่ ๆ สึนะ กรักผ่อนที่ดีที่สุดคือการนอนรู้มั้ย”

“เอ๋?......ว..หวา~” ร่างเล็กถูกอุ้มลงมาวางบนผืนหญ้าสีเขียวสดห่างจากที่ ๆ เขานั่งเมื่อครู่ไม่ถึง 5 เมตร ผู้พิทักษ์พิรุณจึงล้มตัวลงนอนอยู่ข้าง ๆ

“แค่นี้เองไม่เห็นต้องอุ้มเลยนี่นา” คนอะไรยิ่งโตยิ่งเอาแต่ใจ

เสียงใบไม้เสียดสีกันยามลมพัดผ่านบ่งบอกถึงเวลาที่ผ่านไปอย่างช้า ๆ แม้บรรยากาศจะเย็นสบายน่านอนสักเท่าไหร่ก็ไม่ทำให้ปัญหาคาใจของคน ๆ หนึ่งคลายลงเลย

“นี่...สึนะ.........นายคิดว่าเราสามารถเอื้อมมือไปกอดท้องฟ้าได้มั้ย” ยามาโมโตะเปรย เขาเหม่อมองท้องฟ้าด้วยใบหน้ายากจะอธิบาย มีทั้งเสียใจและเป็นสุขปะปนกัน ดูเหมือนรุ่นที่สิบจะเข้าใจความหมายที่พูด เขาเอนกายนอนมองผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ มือข้างที่อยู่ใกล้ ๆ เลื่อนมาสัมผัสมือหนาของอีกฝ่าย เมื่อหลุดจากภวังค์ก็หันมามองร่างเล็กที่คราวนี้เป็นฝ่ายมองท้องฟ้าแทน

“ทำไม...นายถึงอยากกอดท้องฟ้าล่ะ”

“เพราะ..........ท้องฟ้านั้นสวยงาม น่าหลงใหล ใคร ๆ....ก็อยากได้มาครอบครอง”

“นายรู้ไหม.........ท้องฟ้าน่ะ ไม่สามารถเป็นของใครเพียงคนเดียวได้ หน้าที่ของมันคือเป็นกลาง...ไม่สามารถเอนเอียงไปทางใครได้”

“อย่างนี้...ก็หมดสิทธิ์สินะ ฮะ ๆ ๆ” คำตัดเพ้อแว่วมากับเสียงหัวเราะที่ว่างเปล่า

“ทำไมไม่ถามล่ะ...”ยามาโมโตะหันมามองสึนะที่ส่งยิ้มให้เขา เป็นรอยยิ้มที่ทำให้รู้สึกคลายกังวลจากเรื่องต่าง ๆ ลงไปมาก ร่างสูงเปลี่ยนอิริยาบถมาเป็นนอนกอดร่างบางแทนซึ่งเจ้าตัวก็ตอบรับไม่ได้รังเกียจอะไร

“ฉันรักนายนะ สึนะ” น้ำเสียงสั่นเครือแว่วมาแผ่ว ๆ จากด้านหลัง “รู้แล้วน่า” ท้องนภาแห่งวองโกเล่ผละออกมาจูบเบา ๆ ลงบนริมฝีปากหนาพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนโยนให้ ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณมีสีหน้าตกใจแว่บหนึ่งก่อนจะเป็นฝ่ายโถมจูบที่รุนแรงขึ้นด้วยความโหยหา…

บนโต๊ะสีขาวกลางสวน มีดอกกุหลาบ 3 ดอกในแจกัน

ถูกนำมาโดยใครบางคนที่กำลังนอนอยู่บนผืนหญ้า

มันมีความหมายว่า....ฉันรักเธอ

...ยากนักที่จะได้มาครอบครอง

เพราะนภานั้นกว้างใหญ่เกินกว่าจะเป็นของคน ๆ เดียว

แม้ร่างกายของเธอจะไม่ได้มีให้แค่ฉัน

ขอให้ฉันได้เป็นหนึ่งในคนสำคัญของเธอ

ขอเพียงไออุ่นจากตัวเธอในอ้อมกอด

ให้ฉันได้ครอบครองเธอแม้ในเวลาอันสั้น

เพราะดูเหมือนลางสังหรณ์ร้องเตือน

ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้อยู่กับเธอ...

END.

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

อะหึยยยย

อยากแต่งฉากเรททททททท

แต่ทำไม่ด้ายยยยยยยT[]T

 ..

....

....

คนแต่งจะลงแดงตายกับความเพ้อของตัวเอง-*-

ยิ่งคิดยิ่งจิ้นไปไกลเว้ยยยยยยย

ภาษาไม่สวยหรอกนะคะ ก็บอกแล้วว่ามันเพ้อ!!!!!!!! ยิ่งท้าย ๆ ยิ่ง...อะหัยยยย

อ่า....คู่หน้า....รอจ่อคิวไว้แล้วววว

5927

เตรียมตัวให้พร้อมมมม

ปล.มาถึงช่วงกีฬาสีจนได้....มีกิจกรรมใช่ว่าการบ้านจะลดลง-*-

edit @ 8 Dec 2008 01:50:13 by *MiRuKu* mad[Spanner]

edit @ 9 Dec 2008 16:02:58 by *MiRuKu* mad[Spanner]