[CG]Optimus Prime

posted on 28 Nov 2009 17:06 by amarai-san  in Transformers
ดีจ้า
 
 
หายไปน๊านนานน่ะ และแล้วก็โผล่มาให้เห็นอีกครั้ง
 
เพราะงานเยอะรุมเร้าเลยไม่มีอะไรจะมาอัพ ยิ่งใกล้สิ้นเดือนก็ยิ่งต้องเร่ง (/แล้วตอนนี้ล่ะ)
 
 
 
 
ตามหัวข้อเลยค่ะ 
 
 
 
รีบวาดรีบลงสี ภาพออกมาเน่านิดนึง แหะ ๆ
(แต่คอเละมากกกก เง้อ) 
ยังวาดไม่เสร็จหรอกค่ะ กะว่าจะให้ออพติมัสดูเละ ๆ เหมือนในภาค 2 หน่อย
แต่เพราะขี้เกียจทำเลยเสร็จไว้แค่นี้
 

 
เทียบกับภาพเมกาทรอนแล้ว วาดป๋ายังดูดีกว่าอีก
วาดเฮียอ๊อพไม่เคยดูดีกะเค้าเลย 
 
 
สำหรับคนยังไม่เคยเห็นภาพป๋าเม็กที่จขบ.วาดนะคะ
 
 
คอนเซ็ปท์ของสองภาพนี้คืออยากให้เป็นโทนมืดกับโทนสว่าง 
เฮีพอ๊อพก็เลยดูวิ๊ง ๆ
 
(หรือป๋าเม็กมันวิ๊งกว่าฟระ-*-)
 
 
 
 
หาเรื่องอัพได้แล้ว โย่วววว
บ๋ายบีทุกคนค่ะ 
 
/วิ่งออกจากบล๊อก 

[FanFic] Transformers ROTF-Alice

posted on 18 Nov 2009 23:11 by amarai-san  in Transformers

ด...ดีจ้า

ในที่สุดมันก็เสร็จสักที

ฟิคทรานส์ฯเรื่องที่สอง

คราวนี้เกี่ยวกับอลิส เอเลี่ยนสาวสวยแรงกระทิงที่เอาลิ้นพันคอแซมนั่นแหละ

แรงบันดาลใจได้มาขณะที่ดูหนังเป็นรอบที่ 4

"อลิสเค้าไปเรียนวิธียั่วผู้ชายมาจากไหนหว่า"

เมื่อเกิดคำถาม จึงเกิดความคิด เมื่อเกิดความคิดจึงหาที่ระบาย(เป็นเรื่องเป็นราว)

---------------------------------------------

อนึ่ง ตัวละครที่อยู่ในฟิค นิสัยและบุคลิกเป็นเพียงที่จขบ.แต่งขึ้นเองเฉย ๆ

อาจจะไม่ตรงกับข้อมูลจริง แต่จะโยงให้ใกล้เคียงที่สุด 

มันไม่ Y

แต่ไม่รู้จะเรียกว่าติดเรทรึเปล่า!!??

----------------------------------------

 

                   ภายในร้านกาแฟแห่งหนึ่งในตัวเมือง หนุ่มสาววัยรุ่นวัยใสหลายคู่ต่างจับจองที่นั่งเต็มร้าน แม้จะดูไม่ใหญ่โตนักแต่ที่นี่ก็อยู่กลางทำเลดี บรรยากาศเยี่ยม แสงแดดอ่อน ๆ ที่ส่องผ่านตึกมองเห็นเป็นประกายทำให้เคลิ้มไปกับช่วงเช้าของวันอีกวันหนึ่ง

                รีบ ๆ เข้าสิ ข้าไม่ได้ว่างมาติดอยู่ที่นี่ทั้งวันหรอกนะ ที่โต๊ะด้านใน หนุ่มวัยมหาลัยกำลังทำหน้าบูดบึ้งท่ามกลางเสียงคุยจอแจจากโต๊ะข้างรอบ ๆ

                หือ? จะรีบไปไหนรึไง หญิงสาวรุ่นเดียวกันเอียงคอถามหลังจากที่ตัวเองสำรวจแก้วกาแฟตรงหน้าที่ได้มาไม่นาน จิบไปนิดหน่อยก็ทำหน้าเหยเก

                  ฉัน อลิซ เผ่าพันธุ์พรีเทนเดอร์ของฝ่ายดิเซ็ปติค่อน ได้รับมอบหมายให้ทำภารกิจที่สำคัญคือ  “ค้นหาตัว แซมวล วิกวิกี้ มันน่าตื่นเต้นจริง ๆ คิดดูสิฉันจะได้เจอเจ้ามนุษย์ที่ฆ่าลอร์ดเมกาทรอนเชียวนะ แต่...ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกนะ ไม่ มันยังไม่ถึงเวลา ฉันคงต้องรอคำสั่งจากสตาร์สครีมอีกสักพัก ช่วงนี้จึงต้องเรียนรู้พฤติกรรมของพวกมนุษย์มากมาย เพื่อการสอดแนมที่แนบเนียน...               

                 ที่ไหนก็ได้ที่มีเจ้าพวกมนุษย์น้อย ๆ หน่อย เขาตอบเหมือนกำลังฝืนอดทน อีกอย่างอยู่กับข้าเจ้าก็ไม่ต้องทำท่าทางแบบนั้นก็ได้ ยังไม่ถึงเวลาหรอกนะ               

                 พูดอะไรอย่างนั้น ไซด์เวย์ นายไม่ได้มาเป็นแบบฉัน ไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหน ยิ่งมนุษย์เพศหญิงด้วยแล้ว หล่อนบ่นสิ่งที่อยู่ในใจอย่างเปิดเผย  การที่ต้องแสดงเป็นมนุษย์เพศหญิงปกติ นี่ยากยิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตใด ๆ เสียอีก รายละเอียดปลีกย่อยหลากหลาย การกระทำที่ละเอียดอ่อน และที่สำคัญคือทั้งหมดต้องสามารถ ปราบเพศชายได้ จุดนี้ที่ฉันคิดว่าน่าสนใจนะ แค่การออกแรงเพียงเล็กน้อยก็ทำได้แล้ว เป็นเรื่องที่น่าพิศวงจริง ๆ               

                รู้ไปก็เปลืองฮาร์ดดิสก์ หน้าที่ใครหน้าที่มัน               

                ไม่ค่อยช่วยกันเลยนะ....นี่ไซด์ เราไปกันได้แล้วล่ะ อลิสควักเศษเหรียญและธนบัตรหลายใบออกมานับก่อนจะคัดออกมาวางบนโต๊ะ แล้วหันไปควงหนุ่มหน้าบอกบุญไม่รับเดินออกจากร้าน               

                ไปเอาแร่กับกระดาษพวกนั้นมาจากไหนเยอะแยะ               

               ก็เครื่องจ่ายเงินไง เห็นพวกมนุษย์เรียกว่า.....เอ้อ เอทีเอ็ม นี่แหละ ส่วนเหรียญก็ได้มาจากร้านที่เค้าเหลือคืนมา เธออธิบาย หืม...ว่าแต่ทำไมเดโมลิชเชอร์ยังไม่มาสักทีล่ะ               

                เหอะ...เจ้านั่นต้องไปหาที่จอดแถวโกดังร้างน่ะ จอดแถวนี้เดี๋ยวก็ถูกสงสัยพอดี ตัวใหญ่ก็ลำบากงี้แหละ ฮะ ๆ เดี๋ยวคงมา เขาตอบหัวเราะชอบใจ นาน ๆ ทีจะรู้สึกดีที่ตัวเล็ก จะว่าไปภารกิจนี้ก็ไม่ค่อยเหมาะกับเดโมลิชเชอร์เท่าไหร่นะ ยิ่งต้องมาในตัวเมืองแบบนี้ด้วย               

                 อ่าฮะ บอกเดโมลิชเชอร์ว่าพวกเราจะอยู่ที่ตึกนั้นนะ อลิสชี้ไปทางตึกสูงของห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไม่ไกลนักจากพวกเขานัก หา?! ไปทำไมน่ะ!!” ฝ่ายที่ถูกเหมารวมไปด้วยอย่างไม่ทันได้ออกความเห็นถามเสียงสูง สาวผมบลอนด์ยิ้มหวานให้หรือที่เธอคิดว่ามันคือการ หว่านเสน่ห์ หากเป็นผู้ชายทั่วไปต้องหลงอย่างแน่นอน แต่เพราะที่อยู่ข้างเธอมันไม่ใช่ ทั่วไป นี่สิ               

                  ตัวรับเสียงพังหรือไง ข้าถามเจ้าอยู่นะ รอยยิ้มหุบลงแทบจะทันที เธอถอนหายใจแรง ๆ ไปหนึ่งเฮือก

                เหตุผลก็คือ...ฉันจะต้องรีบปรับตัวก่อนที่จะเริ่มทำภารกิจ เข้าไปรวมกลุ่มกับพวกมนุษย์ได้อย่างไม่มีใครสงสัยไง ขอไปหาข้อมูลกับทักษะเพิ่มอีกหน่อยเอง.....น่า~ภารกิจนายคือดูแลฉันไม่ใช่หรอ อลิสจ้องไซด์เวย์ด้วยแววตาจริงจัง ซึ่งอีกฝ่ายก็ได้จ้องกลับและนิ่งอยู่สักพัก...

  

                อลิส....ข้าว่าพอได้แล้วล่ะ เสียงทุ้มดังมาจากข้างหลังหญิงสาวที่กำลังพิจารณาเสื้อผ้าชิ้นบางอยู่อย่างคร่ำเคร่ง ปล่อยให้อีกคนยืนถือถุงเสื้อผ้า,เครื่องประดับ,เครื่องสำอาง4-6ถุงอยู่คนเดียว

               

                 แหม~โฮโลฟอร์มของนายนี่สะดวกจริงนะ อลิสยิ้มอย่างอารมณ์ดีขณะที่เลือกชุดนอนวันพีชสายเดี่ยวสีฟ้าไปให้พนักงานคิดเงิน ไซด์เวย์มองสองสาวที่เคาท์เตอร์หัวเราะคิกคักอย่างเบื่อหน่าย นี่ถ้าเขาไม่ได้รู้จักอลิสมาก่อนคงคิดว่าหล่อนเป็นมนุษย์เพศหญิงจริง ๆ ไปแล้ว

               

                 ได้แล้วค่ะ ระวังบอยเฟรนด์โมโหใส่เอานะพนักงานสาวกระซิบพลางชี้ไปทางหลุ่มหล่อหน้าตายที่ยืนมองนิ่งเหมือนหุ่นอยู่ไม่ไกล

                อื๋อ?....เค้า... ไม่ทันได้พุดจบอลิสก็ถูกฉุดลากออกจากร้านไปเสียก่อน

 

                นี่ ไซด์เวย์ มนุษย์ผู้หญิงเมื่อครู่เรียกนายว่า เพื่อนชาย แน่ะ หนุ่มสาวทั้งสองเดินคู่กันไปตามทางเดิน ฝ่ายหญิงสวย เซ็กซี่ราวกับดารา ฝ่ายชายก็หน้าตาดี ดูมีฐานะ ต่างเป็นที่จับตามองของผู้ที่เดินผ่าน แต่เหตุผลคงจะมีแค่นั้นถ้าไม่เห็นว่าสินค้าที่ซื้อมาเกือบสิบถุงของพวกเขาอยู่ที่มือเล็ก ๆ บอบบางของสาวสวยเพียงคนเดียว น่าแปลกใจที่เธอไม่มีท่าทีไม่พอใจหรือเหน็ดเหนื่อยให้เห็นสักนิด อย่างกับในถุงมีแต่ปุยนุ่นอย่างนั้นแหละ ...ถูกแล้วนี่ เพราะข้าคือเพื่อนชายของเจ้า...หรือไม่ใช่?”

               

                   อลิสอธิบายให้ไซด์เวย์ฟังว่า เพื่อนชาย/เพื่อนหญิง ของมนุษย์ หมายถึง ..คน ๆ หนึ่งที่ต้องการแบ่งปันทั้งเวลา ความรู้สึก ความห่วงใยและความรักให้คนอีกคนหนึ่ง ต้องการการได้อยู่ใกล้ชิดคน ๆ นั้น ได้ดูแล หรือหมายถึงคนที่กำลังคบหาดูใจกันอยู่ อาจจะเป็นมากกว่าหรือน้อยกว่าเพื่อน แต่ก็ไม่ถึง ครอบครัว คำว่าคู่รัก ก็คล้าย ๆ กัน แต่มันมีหลากหลายคำนิยาม ไม่สามารถให้คำตอบได้นอกจากจะประสบกับตัวเอง

                ..........ดูซับซ้อนยิ่งกว่าประวัติศาสตร์ไซเบอร์ตรอนซะอีก เขาออกความเห็นหลังจากการอธิบาย อลิสพยักหน้าเห็นด้วย

                เฮ้~พวกเจ้าน่ะ!” เสียงโทนต่ำดังมาไม่ไกลนัก ทั้งคู่หันไปหาต้นเสียงที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นใคร

               

                 เจ้ามาช้า / ช้ามากกก หนุ่มสาวโพล่งขึ้นประสานเดียวเป็นเสียงเดียวขณะมองชายหนุ่มรุ่นเดียวกันที่ดูตัวใหญ่และกำยำกว่าโฮโลฟอร์มของไซด์เวย์วิ่งมาหา

               

                  หนวกหู! ข้าต้องไปหาที่กบดานตั้งไกลนะ เดโมลิชเชอร์เถียงหน้าบูด เปลืองพลังงานก็เปลือง ยังจะมาว่ากันอีก ความผิดของเขาที่ได้แสกนเป็นรถแม็คโครรึไง!!

               

                  มาที่นี่ทำไมเนี่ย เห็นเจ้าพวกนี้เยอะ ๆ แล้วอยากบี้ทิ้งเป็นบ้า ดิเซ็ปติค่อนหัวแดงบ่น อลิส....พาเดินทีสิ... ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวโอบรอบคอหญิงสาวจากด้านหลังแล้วถ่ายน้ำหนักลงบนตัวของอลิสอย่างไม่สนใจเสียงนินทารอบข้าง ทำไมเขาต้องมาอยู่ในที่แบบนี้ด้วยนะ

               

                  ฉันเป็นผู้หญิงนะยะ ถ้าข้อต่อชำรุดก่อนทำภารกิจล่ะก็ ฉันจะฟ้องสตาร์สครีม!” น้ำหนักที่ถ่ายลงมาทำให้เธอต้องโน้มตัวและย่อเขาลงเพื่อให้ร่างกายสมดุลไม่เสียการทรงตัว เป็นภาพที่เรียกคะแนนสงสารจากผู้คนรอบ ๆ ได้เป็นอย่างดี ถือของหนักไม่พอ ยังต้องแบกผู้ชายตัวโตอีก...อลิสน้อยผู้น่าสงสาร ถึงความจริงแล้วเธอจะไม่ได้รู้สึกหนักเลยก็เถอะ

                เหอะ....พวกข้ามาเป็นเพื่อนแท้ ๆ เลย เดโมลิชเชอร์ทำหน้ามุ่ยผละไปเกาะไซด์เวย์ที่เดินอยู่เงียบ ๆ แทน อลิสถอนหายใจ ก็ได้พวกเราไปพักกันก่อน

 

                ที่ม้านั่งบริเวณมุม ๆ หนึ่งของห้าง อลิส ไซด์เวย์ เดโมลิชเชอร์ คุยแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับโลกมนุษย์ที่ตัวเองเคยประสบมาร่วมกัน ดิเซ็ปติค่อนสามหน่อใช้เวลาอย่างเรื่อยเปื่อยไปกับการเที่ยวรอบตัวห้าง แน่นอนว่าก่อนเดินเที่ยวอลิสต้องขนของ ๆ เธอไปเก็บไว้กับไซด์เวย์เสียก่อน จะได้ไม่ต้องแบกไปมาให้ลำบากตัวเอง (เพราะอีกสองคนมันไม่คิดจะช่วย)

               

                ต่อไปพวกเราต้องไปที่ไหน ไซด์เวย์หันไปถามคู่หูร่วมภารกิจขณะที่พวกเขากำลังเดินสำรวจอยู่ในร้านหนังสือ อีกฝ่ายชูหนังสือเล่มเล็กขึ้นมาแทนคำตอบ เมื่อได้ยินเสียงฮึมตอบรับจึงเก็บหนังสือเข้าที่เดิมก่อนจะมองหาอะไรที่ดูน่าสนใจต่อ ก็ใช่ว่าเดโมลิชเชอร์อยากจะไป เขายังเป็นห่วงพรีเทนเดอร์สาว อลิส ดิเซ็ปติค่อนน้องใหม่ที่ได้รับภารกิจสำคัญตัวเดียว การที่เขาได้อยู่กับเธอเหมือนทำให้ลืมและปล่อยวางจากเรื่องต่าง ๆ ไซด์เวย์ก็คงคิดไม่ต่างกันหรอก...

               

                  หาอะไรน่ะ เดโมลิชเชอร์?” เสียงใสดังข้าง ๆ หู หนุ่มร่างใหญ่หันไปสบตาสีฟ้าสว่างของหญิงสาวพอดี จึงยื่นนิตยสารที่หามาได้ให้ดู อลิสมองตาปริบ ๆ พลางหยิบมาเปิด ในนั้นมีแต่ภาพสาว สวย ๆ โพสท่าเซ็กซี่ติดเรททั้งนั้น เดโมลิชเชอร์ให้คำแนะนำและคำอธิบายต่าง ๆ กับแต่ละภาพเหมือนผู้ใหญ่กำลังสอนเด็ก สอนให้ใจแตกซะด้วย ดูเหมือนเจ้าหล่อนก็จะชอบไม่แพ้กัน ไซด์เวย์ถอนหายใจไปพร้อมกับส่ายหัวน้อย ๆ เจ้าพวกนี้ชักจะทำตัวเหมือนพวกมนุษย์ขึ้นทุกที อยากรู้ยังจำกันได้มั้ยว่าตัวเองเป็นดิเซ็ปติค่อน เขานั่งลงกับพื้นข้างเดโมลิชเชอร์เพื่อร่วมวงสนทนาลามกนี่ด้วย.. เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำ ก่อนที่สงครามครั้งนี้มันจะเริ่ม...

 

               

                บ๊าย บาย ยามค่ำ อลิสบอกลาเดโมลิชเชอร์ ขณะที่เขานั่งในรถออดี้ข้างคนขับ ให้ไซด์เวย์พาไปส่งที่โกดังร้าง เนื่องจากเป็นรถสปอร์ตมีแค่สองที่นั่งอลิสจึงไปด้วยไม่ได้ อีกอย่าง หนุ่ม ๆ คงมีเรื่องอยากคุยกันแบบส่วนตัวด้วยนั่นล่ะ

                เดี๋ยวมา สารถีจำเป็นพูดเสียงเรียบก่อนจะเลื่อนรถออกไป

 

                ดิเซ็ปติค่อนสาวเดินมุ่งหน้าไปยังอพาร์ทเม้นท์ที่ตัวเองพักอย่างไม่รีบร้อน อีกไม่กี่วันเราก็ต้องย้ายเข้ามหาลัยนั่นแล้ว จะหาตัวเจอได้ไงล่ะ ถ้าเจอแล้วจะเข้าหายังไงดี เอ...นึกถึงตอนที่คุยกับไซด์เวย์แล้ว ใช่! แฟน! ทำยังไงถึงจะเป็นแฟนได้นะ ไปกินข้าว? ดูหนัง? แลกเบอร์? ไปเที่ยว? ให้ของกำนัล?? เฮ้อ...มีอะไรที่ ทำแล้วได้เร็วบ้างมั้ยนะ....เมื่อมาถึงมือบางเปิดประตูห้องก่อนจะเอื้อมไปเปิดไฟและเครื่องปรับอากาศ  เดินไปวางของที่ปลายเตียง เธอล้มตัวลงนอนอย่างคนเหม่อลอยโดยมีเสียงหึ่งเบา ๆ ของเครื่องปรับอากาศประกอบในความเงียบชั่วขณะ

           

             คงต้องพึ่งเทคโนโลยีพวกนี้หน่อยล่ะ อลิสเดินไปหยุดอยู่หน้าโทรทัศน์ เชื่อมต่อข้อมูลกับตัวเองแฮ็คเข้าสัญญาณหาช่องเถื่อน ไม่นานนักก็เจอช่องที่มีผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ในห้อง ๆ หนึ่ง

               

                 หือ?....เตียง.......ต้องถอดด้วย......อ้อ ถ้าทำอย่างนั้นจะมีเสียงสินะ แล้วต้องถูกให้ใส่ไอ้นั่นด้วยหรอ? ......อ๋อ พอทำแบบนั้นแล้วดูเหมือนจะมีความสุขแฮะ....--------

               

                เสียงดังน่ารำคาญ อลิสหันไปหาเสียงทุ้มต่ำที่แทรกเข้ามาในห้อง

               

                 ไซด์เวย์ ดูนี่ ๆ เป็นแฟนกันต้องทำอย่างนี้สินะ เธอชี้ไปที่จอแสดงภาพข้างหน้า

               

                 เรื่องส่วนตัวระหว่างเพศของมนุษย์ ข้าไม่อยากทำความเข้าใจนัก

               

                  ฉันว่าเข้าใจง่ายกว่าความรู้สึกอะไรนั่นอีก

               

                  ปิดซะ น่าขยะแขยง ไซด์เวย์ตัดบทเสียงเรียบ เจ้าหล่อนแสดงท่าทางไม่พอใจแต่ก็ยอมปิดโดยดี

               

                  วันรุ่งขึ้น ข้อกับเดโมลิชเชอร์ต้องย้ายไปที่อื่น เจ้าต้องเตรียมตัวกับภารกิจของตัวเองได้แล้ว พรีเทนเดอร์สาวพยักหน้าเข้าใจ เงียบไปพักหนึ่ง งั้น.....

           

              ขอลองบทเรียนใหม่กับโฮโลฟอร์มของนายสักนิดสิ เธอเอียงคอถาม

               

                   ไม่อนุญาต

               

                   ทำไมง่าาาา อลิสร้องคราง ไม่ได้นี่ไม่ใช่ฟิคnc17นะ ขืนมีเดี๋ยวได้เป็นเรื่อง ไซด์เวย์บอกลาแล้วหันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้อง ที่จริงแล้วเขามานี่เพื่อมาบอกกับเจ้าหล่อนก่อนจะไปที่อื่นก็เท่านั้น อลิสเพิ่งจะมาบนโลกได้ไม่นานบทรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงก็เป็นของเขากับเดโมลิชเชอร์ที่อยู่ใกล้ที่สุดไปแล้ว แต่เดโมลิชเชอร์จับสัญญาณดิเซ็ปติค่อนตัวอื่นในแถบเอเชียได้พวกเขาก็ต้องไปสมทบ ทางฝั่งนี้ก็ดูจะปรับตัวได้แล้วด้วย

                “!!” ก่อนจะได้ก้าวออกจากห้องแขนซ้ายก็ถูกบางสิ่งรั้งเอาไว้ เมื่อหันไปมองยัยนั่นก็ทำหน้าเหมือนอ้อนวอนขอชีวิตอย่างนั้นแหละ ไม่เอาน่าไซด์เวย์ เดี๋ยวนายก็จะไปแล้ว อยู่เป็นคู่ฝึกให้หน่อยสิ...

               

            สุดท้ายชัยชนะก็ตกเป็นของอลิส คู่ฝึกซ้อมจำเป็นขอทราบรายละเอียดว่าจะจัดการกับเหยื่อยังไง เธอบอกว่าเตียงคือที่ ๆ ดีที่สุด แต่ไม่ทันได้บอกมากกว่านั้นโฮโลฟอร์มของเขาก็ถูกผลักให้นอนราบไปกับเตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว

               

                นายทำเหมือนกับฉันเป็นแฟน ฉันจะทำเหมือนนายเป็นแฟน เพื่อความยุติธรรมนะ เจ้าหล่อนยิ้มแปลก ๆ พร้อมกับขึ้นมานั่งคร่อมบนร่างโฮโลฟอร์ม นี่เจ้าคิดจะบอกกับข้าหรือเอาไว้บอกกับไอ้หนุ่มนั่นกันแน่ เธอโน้มตัวลงมาทำในสิ่งที่เรียกว่า จูบ และไม่ทันได้ให้เขาตั้งตัวอีกครั้ง เพราะเวลาทำแบบนี้ต้องหลับตาด้วยทำให้มองไม่เห็นว่าไซด์เวย์มีสีหน้าตกใจแค่ไหน เมื่อผ่านไปไม่กี่วินาทีเธอจึงผละออกช้า ๆ

               

                ไซด์....คราวนี้เป็นฝ่ายที่เธอไม่ได้ตั้งตัวบ้าง อลิสถูกกดท้ายทอยลงมาประกบริมฝีปากโดยคนที่อยู่ล่างเสียเอง ครั้งที่สองดูเหมือนจะนานกว่าครั้งแรก จนเธอต้องส่งเสียงต่อต้านผ่านลำคอไซด์เวย์ถึงปล่อยให้เป็นอิสระได้

                อะ....

                ตอนที่ทำแบบนี้เจ้าควรจะลอบเอาข้อมูลจากเหยื่อนะ รู้มั้ย........แล้วทำไมหน้าเป็นแบบนั้น?”

                นาย...นายรู้ได้ไงว่าทำยังไงน่ะ

                ยากตรงไหน ก็เห็นทำกันเกลื่อน

 

พรีเทนเดอร์สาวลุกมานั่งข้างเตียงด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจ และไม่รู้ด้วยว่าหน้าตัวเองขึ้นสีแดงจัด มันอะไรน่ะ ความรู้สึกเมื่อกี้นี้ ในข้อมูลที่มีอยู่ไม่เห็นจะบอกเลยว่าจะเป็นแบบนี้นี่นา ทำไมหน้าเราถึงรู้สึกร้อน ๆ กันนะ อึก ร่างกาย...รู้สึกอึดอัด... ไซด์เวย์ส่ายหัวน้อย ๆ ที่บอกไปน่ะฟังกันบ้างมั้ย เขาคิดว่าอลิสคงกำลังสับสนกับพฤติกรรมแปลก ๆ นี้ของมนุษย์อยู่....เอ..หรือเป็นเพราะเขาทำอะไรผิดไป? ...ร่างโฮโลฟอร์มเดินผ่านไปยังถุงเสื้อที่ซื้อมาใหม่ก่อนจะหยิบตัวหนึ่งโยนไปคลุมหัวหญิงสาวที่กุมหน้าตัวเองอยู่

               

                 อ๊ะ! อย่ามาเล่นของ ๆ คนอื่นนะ เมื่อสติกลับมา หล่อนก็หันไปโวยใส่ทันที

               

                 ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอเข้ารีชาร์จก่อนล่ะ ร่างโฮโลฟอร์มเดินไปข้าง ๆ เตียงอีกฝั่งแล้วล้มตัวนอนลง อลิสมองการกระทำนั้นอย่างงุนงง ใช้เวลาในการประมวลเหตุการณ์พักหนึ่ง แล้วไม่เอาโฮโลฟอร์มของนายไปด้วยหรอ??”

               

                  ...ให้อยู่เป็นเพื่อน อลิสอึ้งไปชั่วขณะ จนรอยยิ้มกว้างได้ปรากฏบนใบหน้า เธอเดินไปปิดไฟแล้วกลับมานอนลงข้าง ๆ พร้อมกับแกล้งกอดแขนของเขาอย่างซุกซน โดยมีเสียงร้องเตือนว่าอย่ามาเล่นพิเรนทร์กับเขาเป็นพอ หญิงสาวหัวเราะคิกคักเป็นครั้งสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะเข้าสู่ความเงียบ

fin. 

-----------------------------------------------

ตอนแรกคิดจะใช้บาร์ริเคด แต่ไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาอธิบายเรื่องที่หายไปในหนัง

นึกดิเซ็ปติค่อนที่เป็นรถปกติออกก็มีเจ้านี่แหละ

ส่วนเดโมลิชเชอร์นั่นพ่วงติดมาด้วย แหะ ๆ

อยู่ในฟิคนี้มามาดพี่ชายที่น่ารัก ส่วนไซด์เวย์ไหงกลายเป็นหนุ่มซึนขรึมไปได้?....

-----------------

แต่งออกมาซะกลายเป็นรักหวานแหวซะได้  อะไรนี่

(ช่วงท้าย ๆ จะเห็นได้ว่าเผา เพราะเริ่มขี้เกียจ)

 

แปะภาพอลิสในหนัง

สวยหยาดเยิ้ม~....

.

.

ชะอุ๋ย ผิดรูป

เหอ ๆ ๆ แต่ยังไงก็สวยสู้หนูเมแกนไม่ได้ล่ะน้า^3^

 

 

 

แถม ๆ ๆ

--------------------------------

ไซด์เวย์มองหญิงสาวที่หลับตาพริ้มอยู่ข้างกาย ในขณะที่รีชาร์จอยู่ร่างโฮโลฟอร์มสามารถเคลื่อนไหวและรับรู้ได้อิสระ เรื่องนี้อลิสคงยังไม่รู้ เมื่อจ้องหล่อนได้สักพักร่างกายก็ขยับโน้มไปจุมพิตที่ขมับของคนที่นอนนิ่งอยู่.... ไซด์เวย์ชะงักเล็กน้อย ทำบ้าอะไรของเขาเนี่ย....ดูเหมือนจะติดพฤติกรรมพวกมนุษย์มาซะแล้วสิ

                ...ยัยพรีเทนเดอร์นี่น่ารำคาญจริง...

               

                ในวันต่อมาอลิสก็ได้ล่ำลาทั้งเดโมลิชเชอร์และไซด์เวย์ แต่คนที่ทำให้ไปผิดเวลาคงเป็นเดโมลิชเชอร์ที่มัวแต่ย้ำเรื่องการเอาตัวรอด การอยู่กิน การสอดแนม เจอมนุษย์มายุ่งย่ามก็ฆ่าทิ้งซะ ฯลฯ กว่าจะไปได้ก็เลยเวลามาหลายนาที จนไซด์เวย์ออกตัวไปก่อนนั่นแหละถึงรีบขับตาม(แม้จะไปได้ไม่เร็วเท่าก็เถอะ)

...พวกเราจะได้พบกันอีก

ไม่ว่าที่ใดก็ตาม...

-----------------------------

 

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค้า

ปล.โฮโลแกรมต่างกับโฮโลฟอร์มตรงที่ โฮโลฟอร์มสามารถจับต้องได้

(ไปเจอข้อมูลมาอ่าน้า)

edit @ 19 Nov 2009 17:13:59 by Prajzis

edit @ 19 Nov 2009 17:19:32 by Prajzis

วาดหุ่นลองเม้าส์ปากกา

posted on 14 Nov 2009 19:42 by amarai-san  in Transformers

ดีจ้า

 

ช่วงนี้งานทยอยเข้า เลยไม่ได้วาดรูปเท่าไหร่

(ส่วนใหญ่วาดเล่นลงในสมุด)

 

ช่วงนี้ลองมาวาดแบบในหนังบ้าง

(เพิ่งได้แค่ 2 รูป)

 

เมกาทรอน ภาค 2

แบบหน้าคนอ่านะ เท่ดี=w=~

ภาพนี้ร่างในกระดาษก่อนแล้วตัดด้วยเส้นpath (กันเบี้ยว)

รายละเอียดที่มองไม่เห็นก็แก้โดยการถมดำ~

ป๋าฟันขึ้นสนิมล่ะ!!! /โดนบี้

 

วาดป๋าไฮด์เป็นของขวัญวันเกิดให้กับท่านประทานคลับTFในพันทิปค่ะ

เบี้ยว+มั่ว ค่อด ๆ =[]=......

เพิ่งวาดเสร็จเมื่อเย็นนี้เอง

ลืมลงรายละเอียดหน้ารถ OTL อย่างนี้ทุกที.....

 

-------------------------

ภาพแรกคือเมื่อเดือนที่แล้ว...

ภาพสองคือปัจจุบัน.... 

------------------

มาอัพเท่านี้แล้วก็จากไป

[OCTF] Deepen

posted on 07 Nov 2009 14:09 by amarai-san  in Transformers

ดีจ้า~

ขอบคุณทุกคนที่มาให้กำลังใจสำหรับเอนทรี่ที่แล้วนะคะ

เรื่องอย่างนี้คาดว่าขโมยจะขึ้นบ้านจริง ๆ นั่นแหละ แต่ก้ไม่เจอร่องรอยอะไรเลย

หาของทุกซอกทุกมุมของบ้านแล้วด้วย

 ทำได้แค่ภาวนาให้มันไม่เกิดขึ้นอีก.....

ตอนนี้กำลังพิจารณษว่าจะติดกล้องวงจรปิดดีมั้ย ติดอยู่ที่มันแพงไปนี่สิ

 ---------------------------------------

 

ชื่อ- Deepen (แปลว่า ลึก,ลึกซึ้ง,ลึกโคตร ๆ,ล้ำลึก,ลึกลับ)-*-

เพศ - ผู้

สังกัด - ออโต้บอทส์

แปลงเป็น - รถยนต์ยี่ห้อบูกัตตี้ เวย์รอน (ไปเจอมาเมื่อนานมาแล้ว เท่มากกก แต่ชอบสีแดงแรงฤทธิ์มากกว่า)

 

 อาวุธ - ลูกตุ้มหนามเหล็กที่เก็บไว้ที่เกราะหลัง ใช้ในระยะ(ใกล้)ประชิด ส่วนใหญ่จะใช้ปืนเลเซอร์ปกติ

ตำแหน่ง/หน้าที่ - ลาดตระเวน,นกต่อ(ตัวล่อ),พี่เลี้ยงเด็กใหม่

บุคลิก - ชอบฉีกยิ้ม,ยิ้มที่มุมปาก,ท่าทางไม่น่าไว้ใจเหมือนมีอะไรแอบแฝง,ระรานคนอื่น (<-นี่คือวันที่เค้าอารมณ์ดี) ปกติจะค่อนข้างเงียบ,เดินผ่านใครก็ไม่ทัก ยิ่งเกราะหัวเป็นรูปทรงแบบนั้นแล้วถ้าไม่ใช่คนรู้จักกันดีก็จะไม่กล้าทัก,ถ้ายามไหนเหม่อลอยหรือทำหน้าเครียด ๆ แสดงว่ากำลังคิดอะไรอยู่(ยิ้มคนเดียวนี่สยองกันทั้งฐาน) พวกประสาทรับรู้ไว

นิสัย - เป็นพวกไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัว รักตัวไม่กลัวตาย ชอบลองของ แต่ก็เป็นพวกวางแผนก่อนลุยเช่นกัน สมาธิดี ชอบวิเคราะห์ มักจะลุยเดี่ยว เล่นมุขตลก(ฝืด) ชอบอาบน้ำ(ล้างรถ) ชอบอวดความเท่ของตัวเองให้เรซฟัง นาน ๆ ทีจะพูดกับตัวเอง(เชิงปลุกใจ) เป็นที่รักของรุ่นเดียวกัน เข้าใจความรู้สึกคนอื่นง่าย จะอารมณ์เสียถ้าเกราะมีรอยถลอก(หลุดได้ขาดได้แต่ห้ามมีรอย) มักจะหัวเราะจิต ๆ เวลาสะใจ แอบเก๊กนิด ๆ ชอบตั้งชื่อท่าโจมตีของตัวเอง เครื่องประมวลเสียงสามารถเลียนเสียงสัตว์ใหญ่ได้ แต่ทำได้แค่เสียงคำราม ดีพเวลาโกรธจะไม่ได้เห็นกันเท่าไหร่เว้นแต่ไม่เชื่อฟังคำสั่ง,คำเตือนของเขาเพราะเป็นเหมือนพี่เลี้ยงบอทส์รุ่นใหม่จึงต้องดูแลรับผิดชอบเยอะ จะพูดด้วยแบบตะคอกใส่,เสียงดัง กดดันคนอื่นทางเลนส์ตา ถ้าสังเกตได้ล่ะก็จะเห็นว่าเกราะส่วนที่คล้ายเขาจะเปลี่ยนเป็นสีดำเหลือบน้ำตาลแดง

อื่นๆ - เมื่อครั้งแรก ๆ ที่เพิ่งเข้าฝ่ายเขาไม่บอกว่าเป็นใครมาจากไหน ทำให้เป็นที่ไม่น่าไว้วางใจสำหรับเหล่าบอทส์(เว้นแต่พวกลุย ๆ,เข้ากับคนอื่นง่าย) คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเขาจะแปลงร่างเป็นรูปลักษณ์สัตว์ได้หรือไม่ก็สามารถปล่อยลำแสงอะไรซักอย่าง(โดนแซวบ่อย) "มันเท่ใช่มั้ยล่ะ"เจ้าตัวชอบตอบราว ๆ นี้-*- อันที่จริงมันก็เกราะธรรมดาที่ติดตัวหัวมาตั้งแต่ลืมตาดูโลกนั่นแหละ เป็นเสมือนครูสอนต่อสู้ด้านเทคนิคให้มือใหม่ก็เลยเป็นที่รู้จักของใครหลายคนอยู่ ยามว่างไม่มีภารกิจก็ชอบแกล้งเรซ เห็นเหมือนเป็นของเล่นที่โต้ตอบได้ ถูกใจเพราะเป็นพัดลมหนึ่งเดียวในบอทส์(ของแรร์) เลยงุบงิบตัวไว้เป็นเหมือนสัตว์เลี้ยง(หรือของใช้ส่วนตัว) แต่ถึงเรซจะมีไม่พอใจ,เถียง,ด่า เขาไปบ้างแต่ก็ไม่ถึงขนาดทนไม่ไหว เนื่องจากแอบชื่มชมดีพด้านฝีมืออยู่เหมือนกัน มักจะได้ทำภารกิจด้วยกันบ่อย ๆ

แพ้ทาง/จุดด้อย - หุ่นพกอาวุธหนักที่เข้าล้อม,ฝีมือจะตกลงทันทีถ้าหุ่นในความดูแลหรือร่วมภารกิจถูกเล่นงาน

"ดั่งทะเลที่จะคอยดึงพวกเจ้าลงสู่กระแสของความมืดมิด"

-----------------------------------------

ลืมลงรายละเอียดเงา อ๊ากกกกกกกกกก

วาด+ลงสีด้วยเม้าส์ปากกา และเพราะเส้นมันสั่นเลยต้องถอมดำกลบเกลื่อน

ตัดเส้นโซ่ใหญ่ไปด้วย

รูปที่สองที่วาดในคอมล่ะรู้สึกว่าดีขึ้นกว่าคราวที่แล้วมานิดหน่อย

 

ดีพเอนเป็นocที่คิดขึ้นมาด้วยอารมณ์ชั่ววูบตอนคิดเรซ แถมยังคิดเกราะไม่ได้เลยวาดมาได้เท่านี้

ดีพเข้าบอทส์ก่อนเรซและเพราะฝีมือดีเลยได้ตำแหน่งเป็นครูดูแลบอทส์รุ่นใหม่

รายละเอียดอาจมีเปลี่ยนแปลงบ้างภายหน้า

-----------

เกราะแบบนั้น ได้มาเพราะชอบมังกรเป็นอย่างมากกก แต่ก้ไม่รู้มันจะเวิคมั้ย^ ^"

ลองใช้การ์เดี้ยนแล้ว เข้ากับคาแรกเตอร์ที่คิดไว้เลย (ดาร์ก ๆ จิต ๆ)

สังเกตได้ว่าปาดไฮไลท์ด้วยความมันส์มือ เหอ ๆ 

 

หนุ่มมีเขามันเท่โฮกกกกก

 

ปล.แผ่นทรานส์ออกก็ดิ่งไปซื้อกล่องเหล็กเลย หุหุ ดูไปสองรอบ เก็บรายละเอียดในหนังไปด้วย ตอนนี้ขอไปดูเบื้องหลังก่อนละ

ปล2.ข่าวล่าสุด!!!!!!! เพื่อนเจอท็อกกิ้งดิกชันนารีแล้วววว เรื่องมันมีแค่ว่า มันเอาไปลืมไว้ที่เรียนพิเศษ....ฮ่วย (เพิ่งโทรมาขอโทษ ก็ไม่ได้ว่าอะไรไป เจอก็ดีแล้วเนอะ)

edit @ 7 Nov 2009 16:51:52 by Prajzis